Have you heard of Seattle speech?

You may get surprised with title and follow with question “Is Seattle not a place? How place can address?”. You go to Seattle in Wikipedia and will find page starting with 3 sentences about “Native Americans” and moving to European visiting Seattle. If you have above experience, you are not alone and I had same questions and in similar situation. It if irony that I visited Seattle years back and was not aware of the history.

Please look for wikipedia article “Chief Seattle’s Speech“. This is a good example of what I do not know. Seems the city gets its name from Chief Seattle.I used to like reading history in my school. History of USA starts with Columbus landing in America and gradually moves to Boston Tea Party, American Independence, Abraham Lincoln, great depression, Pearl Harbor and atom bomb of the second world war. I checked current CBSE site and experience is similar. Now I understand why historians in India crib about political influence in history? Do children in Seattle know about this address?

History is one of the largest big data we have and the data is not clean and is subjected by the preference of the historian. In future, Will it become that data viewed my multiple people(with comments and social sharing) is only true? Will data viewed by few people be disappear in search results and never read? What would happen to data that is not documented in digital format? Will creator have challenges to prove that it is indeed real data? Let us leave History and Big Data and focus on Seattle address.

Here is link that has full text and small audio of the re-created speech The address is a good intellectual read and seems to be related/apply for today’s scenario. This speech was introduced to me in Tamil Book and then did research. As respect to Chief Seattle, I typed the Tamil article and found same cultivating empathy and compassion for others.

“வெள்ளையர்களால் எங்கள் வாழ்வுமுறையைப் பரிந்து கொள்ள முடியாது. பூமி மனிதனுக்கு உரிமையானது அல்ல. மனிதன் தான் பூமிக்கு உரிமையானவன்.பூமிக்கு எது நேர்ந்தாலும் அது பூமியின் பிள்ளைகளுக்கும் நேரிடும். வானத்தையோ பூமியையோ விறகவோ வாங்கவோ எவ்வாறு இயலும். அந்த எண்ணமே எங்களுக்கு புதிரானது.

விலங்குகள் இல்லாமல் மனிதன் எப்படி வாழ்வான்? எல்லா விலங்குகளும் இந்த பூமியில் இருந்து மறைந்துப்போய் விடுமானால் தனிமையில் மனிதன் இறந்து போய் விடுவான். விலங்களுக்கு எற்படுவது நாளை மனிதனுக்கும் நேரிடும். எல்லாம் ஒன்று தெடர்பு கொணடவையே.

நீரின் முணுமுணுப்பு என் தந்தையின் தந்தையினுடைய குரல். எங்கள் காலடியில் உள்ள நிலம் எம் மூதாதையரின் சாம்பல்.இதை நீங்கள் உங்கள் பி்ள்ளைகளுக்குக் கற்பிக்க வேண்டும். இந்த பூமி எங்களின் தாய் என நாங்கள் நம்புவதை உங்கள் குழந்தைகளுக்குக் கற்றுகொடுங்கள்

நதிகள் எங்கள் சகோதரர்கள். அவர்கள் எங்கள் தாகத்தை தீர்க்கிறார்கள். எங்கள் படுகுகளை சுமக்கிறார்கள். எங்கள் குழந்தைகளின் பசியாற்றுகிறார்கள். நாஙகள் உங்களுக்கு எமது நிலத்தை விற்றால் நதிகள் எங்களுக்கும் உங்களுக்குமான சகோதரர்கள் என்பது உங்களுக்கு நினைவிருக்க வேண்டும். அதை உங்கள் குழந்தைகளுக்குச் சொல்லிக் கொடுக்கவும் வேண்டும். அது மட்டும் அல்லாமல் நீங்கள் எந்த ஒரு சகோதரனிடமும் காட்டும் கருணையை நதிகளிடமும் காட்ட வேண்டும்.

வெள்ளை மனிதன் உருவாக்கிய நகரங்களில் அமைதியே இல்லை. வசந்தகாலத்து இலைகள் உதிர்வதைக் கேட்கவோ பூச்சிகள் தங்கள் சிறகுகளை உரசிக் கொள்ளும் ஓசையை அறியவோ சாத்தியம் இல்லை. நகரங்களின் குழப்பமான ஓசைகள் செவியை அவமதிப்பதாகத் தோன்றுகிறது.

சிவப்பு மனிதனுககு காற்று மிகவும் மதிப்புடையது. ஏனென்றால் எல்லா உயிர்களும் பகிர்ந்துகொள்வது ஓரே சுவாசத்தைத்தான்; வலிங்கும் மரமும் மனிதனும் ஓரே சுவாசத்தைத்தான் சுவாசிக்கிறார்கள். வெள்ளை மனிதன் தான் சுவாசிக்கும் காற்றை அறிந்ததாக தெரியவில்லை.

ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக சியாட்டில் என்ற சிவப்பிந்திய மனிதர் கேட்ட கேள்விகள் இன்றும் பொருத்தமானதாக தோன்றுகிறது. வாழ்நிலமாக இருந்த நிலம் இன்று பெருநகரமாக உருக்கொண்டு நிற்கிறது”